Weapon

Şaban Teoman Duralı, silahı “Canlıyı yaralamaya yahut öldürmeye mâtuf alet” olarak tanımlar. Bu tanımdan hareketle silah kavramının, askerî terminolojideki dar ve maddi anlamının ötesinde, mecazi bir kullanım alanına da sahip olduğu söylenebilir. Zira bir kişiyi etkisiz hâle getirme eylemi yalnızca bedensel veya biyolojik zarar vermekle sınırlı değildir. Maneviyatın ve psikolojik direncin çökertilmesi; yaşama isteği ile iradesinin zayıflatılması veya ortadan kaldırılması; mücadele azminin ve motivasyonun kırılması amacıyla kullanılan araç ve yöntemler de geniş anlamda “silah” olarak nitelendirilebilir.